مجموعه مسجد جامع میبد

این بنا قسمتی از مجموعه بناهای مذهبی است که در میدان مرکزی شارستان قدیم میبد ساخته شده است . کاوشهای اخیر باستان شناسی نشانه هایی از معماری ویژه مساجد اولیه اسلامی را در این مجموعه نشان می دهد . گرمخانه مسجد با معماری آل بویه و ایوان و گنبد اصلی آن با معماری آل مظفر از فضاهای شاخص مسجد است . قدیمیترین بخش بازمانده این مجموعه ساختمان خشتی و گلی است که به مسجد حسنی معروف می باشد

مسجد جامع میبد از مهمترین بناهای تاریخی باقیمانده از دوران اسلامی در شهر میبد است . از نظر موقعیت قرارگیری در بافت شهری ، می توان گفت این مسجد به عنوان قلب شهر قدیم میبد محسوب می شود ، زیرا شریان های اصلی شهر که در واقع 4 راسته منشعب از 4 دروازه شهر قدیم بوده است در محل مسجد جامع با هم تلاقی داشتند .

                                                                      

                                                                            

                                         

 x1319masjed%20jame%20meibod%20(4).JPG

مجموعه مسجد جامع که مساحتی در حدود 3000 متر مربع دارد شامل چنئین فضا در کنار یکدیگر و گه گاه مستقل می باشد . بخش اصلی مسجد شامل صحن بزرگ ، گنبدخانه و ایوان ، همراه با شبستان های اطراف که فضای تابستانه محسوب می شود و گرمخانه شرقی و غربی و نیز شمالی که شبستان های زمستانی مسجد هستند . مسجد امنام حسن (ع) با گنبدخانه خشتی ویژه و شبستان اطراف در شمالی ترین بخش مجموعه و مسجد حاجی حسن علی در گوشه شمال شرقی از جمله ساختمان های این مجموعه هستند . از دیگر فضاهای متصل به این مجموعه می توان کاروانسرا و        آب انباری نام برد که به طور کامل از بین رفته اند .

ویژگی مهم و منحصربفرد مسجد جامع میبد دوره های تاریخی متعددی است که در دل ساختارهای فعلی آن نهان است که از صدر اسلام آغاز و تا به امروز ادامه پیدا کرده است و آن را بسان موزه معماری این منطقه می توان قلمداد کرد .

با پیگیری تاریخ تحولات ساختمانی مسجد می توان شواهد و مستنداتی را یافت که حکایت از تاریخی دیرین میبد و کلاً منطقه یزد دارد .

قدیمی ترین ساختارهای بدست آمده در مسجد جامع آثار مسجدی از صدر اسلام است که با طرحی شبستانی در شمالی ترین بخش مسجد معرف تاریخی در حدود سده دوم هجری می باشد و قابل قیاس با بسیاری از مساجد صدر اسلام  (در بلاد اسلامی و بویژه ایران ) است .

پرونق تربن دوره حیات مسجد به سده 9 ـ 7  ه . ق بر می گردد که بخشی از آن در زمان حکومت سلسله آل مظفر (که مرکز حکومت ایشان از ابتدا در میبد بوده است ) گذشته است . توسعه تاریخی مسجد جامع در این زمان اتفاق افتاد. گسترش مسجد به سمت غرب و ساخت مسجدی مستقل در این سمت ، بنیان گنبدخانه امنام حسن (ع) و شبستان های اطراف و نیز گسترش به سمت شمال ، از جمله اقدامات این زمان است .

/ 0 نظر / 13 بازدید